รอมฎอน เป้าหมายและพันธกิจ

อบู ฟิกรฺ

รอมฎอน 1425

ในชีวิตมนุษย์ กิจกรรมต่างๆย่อมมีเป้าหมาย และทุกกิจกรรมต้องมีการสอดคล้องกับเป้าหมายของมันด้วย อัลลอฮฺผู้ทรงสร้างชีวิตเล็กๆนี้มาได้บอกถึงเป้าหมายของการสร้างมนุษย์ไว้ในคัมภีร์ของพระองค์ว่า

และข้ามิได้สร้างญินและมนุษย์เพื่ออื่นใด เว้นแต่เพื่อการเคารพภักดีต่อข้า (อัลกุรอาน อัซซาริยาต : 56)

ดังนั้นในทุกพันธกิจ-หน้าที่ที่สิ่งถูกสร้างพึงมีต่อผู้สร้างในฐานะพันธะผูกพัน-จึงต้องทำด้วยความเคารพ ใกล้ชิดและด้วยจิตวิญญาณแห่งการอุทิศตนและยอมตนด้วยความอ่อนน้อม

ใน 1 ปี จะมี 1 เดือนที่ผู้ศรัทธาทั้งหลายต้องมีพันธกิจสำคัญที่ได้รับมอบหมายจากพระเจ้าของพวกเขา และผู้ที่รับเอาพันธกิจนี้มาปฏิบัติด้วยความศรัทธาและมุ่งหวังในการตอบแทน แน่นอนเขาก็จะได้รับการอภัยโทษจากบรรดาความผิดของเขา แต่หากผู้ใดไม่ยอมรับหน้าที่ดังกล่าวแล้ว เขาก็ได้ทรยศต่อความเมตตาของพระเจ้าของเขา ความโกรธกริ้วและการลงโทษก็จะมีแก่เขา พันธกิจอันสำคัญนี้ก็คือการถือศีลอดในเดือนรอมฎอน

เป็นที่เห็นได้ในสังคมเราว่า ในเดือนรอมฎอนอันประเสริฐนี้ มุสลิมเกือบทุกคนไม่ว่าเขาจะมีความหนักแน่นในการศรัทธามากหรือน้อยแค่ไหนก็ตาม ก็ล้วนแต่ถือศีลอดในเดือนนี้ทั้งสิ้น อาจจะเป็นเพราะความเมตตาของอัลลอฮฺพระเจ้าผู้ทรงเอ็นดูเมตตาที่ได้ช่วยเหลือบ่าวผู้อ่อนแอ โดยการนำพาศัตรูตัวฉกาจของบรรดาผู้ศรัทธาไปพันธนาการไว้ ทำให้มุสลิมสามารถปฏิบัติหน้าที่นี้ได้อย่างสะดวกขึ้น แม้ว่าศัตรูภายนอกได้ถูกพันธนาการไว้แล้วแต่กระนั้นก็ยังมีมุสลิมจำนวนไม่น้อยที่ยังพ่ายให้กับศัตรูภายใน นั่นคืออารมณ์ใฝ่ต่ำของตนเอง แม้ว่าเขาจะถือศีลอดละเว้นการกิน การดื่ม การร่วมหลับนอนกับภรรยา ตลอดช่วงเวลากลางวัน แต่กลับไม่ได้ละเว้นการทำสิ่งไร้สาระ การฝ่าฝืนคำสั่งของอัลลอฮฺ และการไม่ปฏิบัติข้อสั่งใช้ของอัลลอฮฺ อวัยวะต่างๆของพวกเขานั้นกลับไม่ได้อดดังเช่นที่ท้องของเขาอด อารมณ์ใฝ่ต่ำของพวกเขาไม่ได้ถูกควบคุม แม้ศัตรูของพวกเขาจะไม่อยู่แต่พวกเขาก็พ่ายแพ้เสียแล้ว ดังนั้นเดือนอื่นอีก 11 เดือนเมื่อศัตรูของพวกเขากลับมา พวกเขาจะมีชัยชนะหรือ?

สาเหตุหนึ่งที่อาจทำให้มุสลิมหลายๆคนปล่อยปละละเลยตัวของเขา โดยเฉพาะในเดือนแห่งการเพิ่มพูนภาคผลของการอิบาดะฮฺ อาจเป็นเพราะพวกเขาไม่ได้คำนึงถึงเป้าหมายของอัลลอฮฺในการบัญญัติการถือศีลอดให้แก่พวกเขา ส่งผลให้พฤติกรรมที่แสดงออกมาจึงไร้เป้าหมายไร้ทิศทาง

อัลลอฮฺทรงดำรัสไว้อย่างชัดเจนถึงเป้าหมายของการถือศีลอดในคัมภีร์อัลกุรอานไว้ความว่า

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย การถือศีลอดได้ถูกบัญญัติเหนือสูเจ้า เช่นดั่งที่ถูกบัญญัติแก่บรรดา (กลุ่มชน) ก่อนหน้าสูเจ้ามาแล้ว เพื่อสูเจ้าจะได้ยำเกรง (อัลกุรอาน อัลบากอเราะฮฺ : 183)

โองการข้างต้นเป็นหลักฐานยืนยันการบัญญัติการถือศีลอดให้เป็น 1 ในหลักปฏิบัติของมวลมุสลิมทุกคน และเป้าหมายของมันก็คือเพื่อให้เกิดการยำเกรงอัลลอฮฺนั่นเอง

อะไรคือการยำเกรงอัลลอฮฺ? เป็นคำถามที่มุสลิมทุกคนต้องรู้ความหมายของคำๆนี้อย่างถูกต้องเสียก่อนจึงจะทำให้การถือศีลอดของเขานั้นบรรลุเป้าหมายอย่างแท้จริง
การยำเกรงอัลลอฮฺ ภาษาอาหรับใช้คำว่า ตักวา ศอหาบะฮฺของท่านรอซูลุลลอฮฺ และบรรดาชนยุคแรกหลายท่านได้อธิบายความหมายของคำว่า ตักวา ไว้อย่างน่าฟังดังนี้ เมื่อตระหนักถึงเป้าหมายดีแล้ว เราจึงควรใช้การถือศีลอดในเดือนนี้ เป็นเครื่องขัดเกลาจิตใจ คำพูด และการกระทำของเราในบรรลุถึงความตักวาให้ได้ งดเว้นการกิน การดื่ม การหลับนอนกับคู่ครอง ตลอดจนงดเว้นสิ่งที่ไร้สาระและความผิดทั้งปวงด้วยความตักวาต่ออัลลอฮฺ และไม่ละเลยพันธกิจอื่นๆ เช่น การละหมาด การบริจาค โดยทำไปด้วยความตักวาอย่างแท้จริง ใช้ความหิวกระหายเป็นตัวกระตุ้น ในการควบคุมจิตใจ และอวัยวะต่างๆให้มีตักวาต่ออัลลอฮฺ

อบู ดารดะฮฺ(รฎ) กล่าวว่า รูปแบบที่สมบูรณ์ที่สุดของตักวาคือ การยำเกรงต่ออัลลอฮฺอย่างมาก จนกระทั่งว่าคนๆหนึ่งนั้นเริ่มที่จะเกรงกลัวพระองค์จากบาปที่ซ่อนเร้นอยู่ในเมล็ดมัสตาร์ดเม็ดหนึ่งและจนกระทั่งเขาละทิ้งสิ่งที่อาจเป็นสิ่งหะรอม...

อบู ฮุร็อยเราะฮฺ( รฎ) ได้ถูกถามเกี่ยวกับความตักวาจากชายคนหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงถามชายคนนั้นด้วยคำถามกลับไปว่า เขาจะยังเดินอยู่บนทางที่เต็มไปด้วยขวากหนามนั้นอยู่หรือไม่ ชายผู้นั้นตอบเขาว่า ครับ อบูฮุร็อยเราะฮฺ ถามเขาว่า ท่านเดินอยู่บนนั้นได้อย่างไร ชายคนนั้นกล่าวว่า เมื่อฉันมองเห็นหนาม ฉันก็พยายามเลี่ยงจากมัน เพื่อที่มันจะได้ไม่แทงฉัน อบูฮุร็อยเราะฮฺ ตอบเขาโดยกล่าวว่า นั่นคือความหมายของการตักวา(การเลี่ยงจากการกระทำนั้นเมื่อเห็นว่ามันเป็นบาป)

อุมัร อิบนิ อับดุลอะซีร (รฎ) กล่าวว่า ความตักวาไม่ใช่เพียงการถือศีลอดในตอนกลางวัน และการยืนขึ้นละหมาดในตอนกลางคืน ตรงกันข้ามมันคือการละทิ้งจากสิ่งที่อัลลอฮฺได้ห้ามและปฏิบัติในสิ่งที่อัลลอฮฺสั่ง....

ในการถือศีลอดมีการต่อสู้กับความอยาก และความต้องการของอารมณ์ และร่างกาย อันจะเป็นการช่วยสร้างเจตนารมณ์ที่เด็ดเดี่ยวเข้มแข็งให้กับมุสลิมซึ่งเป็นเสบียงที่จำเป็นมาก เพราะผู้ที่ถือศีลอดนั้นเป็นผู้ที่ทำหน้าที่บังคับ และควบคุมบังเหียนของตัณหา และอารมณ์ของตนไม่ให้กิน ดื่ม กระทำและเสพสุขในสิ่งที่เป็นที่อนุมัติ ภายในช่วงเวลาหนึ่งของกลางวันตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือน ซึ่งการปฏิบัติเช่นนี้ จะช่วยให้เขาสามารถยับยั้งตน จากสิ่งที่เป็นที่ต้องห้ามได้ในเวลาอื่นๆ ที่เหลืออยู่

ความอดทนก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เราควรจะได้รับจากการถือศีลอดในเดือนรอมฎอน นอกจาก อดทนจากความหิวกระหายแล้วนั่นคือ การอดทนในการทำอิบาดะฮฺต่ออัลลอฮฺด้วยความเพียรพยายาม อดทนในการยืนหยัดในแนวทางอันเที่ยงตรง อดทนในความลำบากในการเรียกร้องเชิญชวนผู้คนสู่อิสลาม อดทนต่อการทดสอบของอัลลอฮฺที่จะมีมา

ทำไมต้องถือศีลอด?

การถือศีลอดเป็นการอบรมมนุษย์ให้มีการเตรียมพร้อมทั้งร่างกายและจิตใจ เพื่อเผชิญกับสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยความยุ่งยากและสิ่งแวดล้อมของชีวิตชั่วระยะเวลาหนึ่งของทุกๆปี และเพื่ออบรมมนุษย์ให้เรียนรู้ถึงการควบคุมความใคร่และความต้องการของแต่ละคนให้มีความเคยชินต่อการอดทนขันติ และมีความยำเกรงต่อพระเจ้าอยู่เสมอ 

อิสลามได้มีคำสั่งสอนให้มนุษย์มีความสนใจในตัวเอง ซึ่งประกอบด้วยร่างกายและวิญญาณหรือจิตใจ โดยมิให้สนใจ

แต่เพียงด้านหนึ่งและไม่เอาใจใส่อีกด้านหนึ่ง ดังนั้นอิสลามจึงได้บัญญัติให้มีการฝึกอบรมและการปฏิบัติ และเป็นที่ประจักษ์ชัดแจ้งแล้วว่าการฝึกอบรมและการปฏิบัติที่จะนำมาซึ่งผลประโยชน์อันยิ่งใหญ่นั้นก็คือ "การถือศีลอด"

พระเจ้า มิได้พึงประสงค์จากการถือศีลอดเพียงแต่การละเว้นจากการกินการดื่มเท่านั้น การถือศีลอดในสภาพดังกล่าวเป็นแต่เพียงรูปธรรมเท่านั้น แต่พระองค์ทรงประสงค์มากยิ่งกว่านั้นคือ การยำเกรงต่อพระองค์ในทุกเวลาและทุกสถานภาพ ซึ่งเป็นนามธรรม และนี่คือจุดยอดของการถือศีลอด กล่าวคือการละเว้นจากทุกๆสิ่งที่บัญญัติศาสนาได้ระบุไว้แล้ว ยังมีความหมายรวมถึงการละเว้นจากการพูดที่ไร้สาระ และการประพฤติปฏิบัติที่จะทำให้ผู้อื่นได้รับความเดือดร้อนหรือได้รับความเสียหายอีกด้วย ดังกล่าวนี้จึงจะนับได้ว่าการถือศีลอดมีความหมายและความสมบูรณ์อย่างแท้จริง

ท่านศาสดาได้กล่าวไว้ว่า ความว่า "ผู้ใดไม่ละเว้นการกล่าวและการกระทำที่เป็นเท็จ สำหรับอัลลอฮฺนั้นจะไม่ทรงประสงค์จากการละเว้นอาหารและเครื่องดื่มของเขา"

edit @ 2005/08/30 05:44:39